आइतबार मात्रै नेपाल विद्युत प्राधिकरणले नेपालमै उत्पादित विजुली खेर जाँदा एक करोड ८० लाख रुपैँया घाटा व्यहोर्नुपर्यो । भदौं यता औसतमा दैनिक १५ सय मेगावाट आवर बिजुली खेर गैरहेको छ । अर्थात ४५ दिनमा मात्रै प्राधिकरणले ६७ करोड रुपैंया बराबरको बिजुली बेच्न नपाएर खेर फाल्नु परेको छ । नदीमा सफा पानी बग्ने भएकाले असोज–कात्तिक महिना विद्युत उत्पादन धेरै हुने समय हो । तर, यहीबेला चाडपर्वका कारण उद्योगधन्दा कम चल्छन्। घरायसी खपत पनि घट्दा बिजुलीको माग कम हुन्छ । माग कम र उत्पादन बढी हुँदा नोक्सानी झनै बढेर जाने देखिन्छ ।

२०८५ सालसम्ममा छिमेकी मुलुकमा ५ हजार मेगावाट बिजुली बिक्री गर्ने लक्ष्य उर्जा स्वेतपत्रमा छ । उत्पादन बढ्न थालेपछि प्राधिकरणले पहिलो चरणमा ४ सय ५६ मेगावाटको माथिल्लो तामाकोसी र ४५ मेगावाटको भोटेकोसी आयोजनाको विद्युत भारतमा बेच्नेगरी ६ महिनाअघि प्रस्ताव पनि गरेको थियो । तर भदौदेखि बिजुली बेच्ने अवस्था भएपनि उर्जा मन्त्रालय र प्राधिकरणले निर्णायक पहल नगर्दा भारत निकासी हुन सकेन । बरु भारतले कार्यविधिमै चीन लगायतका मुलुकको लगानीमा बनेका आयोजनाको बिद्युत खरिद नगर्ने भन्यो । सरकारले समयमै आन्तरिक बजारमा खपत बढाउने योजना बनाउनुपर्थ्यो, त्यो पनि छैन् ।

छिमेकी भारत र चीनले कोइला अभावमा उर्जा संकटको भोगिरहेका छन् । नेपालमा ग्राहकले औसतमा प्रतियुनिट १० रुपैँयामा बिजुली बाल्न पाउँदा भारतमा प्रतियुनिट २० रुपैँया भारुसम्म पर्छ । यो स्थितिमा बजारको समस्या देखिन्न । तर नेतृत्वले ध्यान नपुर्याउँदा बढेको मूल्यमा बिजुली बेचेर पैसा कमाउने अवसर गुमिरहेको छ ।